Snottepieten
๐Ÿ“–

03 Augustus 2026 ยท Verbondenheid

Zou iemand anders hier hetzelfde zien als ik?

Door Luc Triekels

"Soms stel ik mezelf deze vraag."

Zou iemand anders hier hetzelfde zien als ik?

Misschien wel.

Maar diep vanbinnen denk ik van niet.

Hij kijkt misschien naar het gebouw.

Ik zie dertien jaar van mijn leven.

Ik voel het gebouw, zelfs als ik er niet ben.

Hij ziet een paar bomen.

Ik zie vrienden.

De meeste heb ik zelf geplant.

Nu geven ze mij schaduw.

Hij ziet de mangrove.

Ik zie de plek waar ik leerde vertragen.

Ik voel het water rond mijn lichaam.

Iedere bocht draagt een herinnering.

Hij hoort vogels.

Ik herken vrienden die me iedere ochtend wekken.

Sommigen zijn er al jaren.

Hun gezang vertelt me dat de dag begonnen is.

Hij ziet een eenvoudig ontbijt.

Ik proef duizenden ochtenden.

Ik ruik versgebakken tappa-lappa...

En thee die langzaam staat te trekken.

Hij ziet stilte.

Ik hoor vogels...

wind...

bladeren...

en eindelijk ook mezelf.

Hij ziet een zonsondergang.

Ik zie een dag die genoeg was.

Hij ziet Senegal.

Ik zie thuis.

En misschien...

is dat wel de reden waarom ik mijn verhalen schrijf.

Niet zodat mensen zien wat ik zie.

Dat kan niet.

Ik schrijf...

omdat ik hoop dat mensen ooit zullen voelen wat ik hier iedere dag mag voelen.

**Deep Forest Reset.**

Misschien wordt dit ooit ook een stukje van jouw verhaal.

๐ŸŒฟ **From the mangroves of Senegal** > Luc

๐Ÿ“ฌ Vond je dit verhaal mooi?

Schrijf je in op Substack en ontvang wekelijks een nieuw verhaal uit Senegal.

Abonneer je โ†’
ยท ยท ยท

๐Ÿ“š Ook over verbondenheid in Senegal:

๐Ÿ“š Meer verhalen?

Alle verhalen lezen โ†’

โœจ Dit verhaal komt tot leven tijdens mijn lezingen.

Van 1 oktober tot 1 december 2026 in Belgiรซ en Nederland.

Boek een lezing โ†’
LinkedIn
Share
Tiktok